Tam 55 yıl önce okunan bir ezan için halk sokaklara döküldü. Gözler minarelere çevrildi. Ve ilk 'Allahuekber' nidasıyla birlikte ülkeyi bir gözyaşı seli kapladı...
Tarihçi yazar Doç. Osman Özsoy, o günün hikayesini bakın nasıl anlatıyor:
Türkiyer17;yi ağlatan ezanlar ...
Tam 55 yıl önce bugün, yani 16 Haziran 1950 de, 1933 yılından beri Türkçe olarak okutulan ezanın Arapça orijinal haliyle okunabilmesine imkan sağlayan kanun Meclisr17;te kabul edildi.
Meclisr17;in aldığı karar radyolardan ilan edilince, Türkiyer17;nin dört bir yanında halk sevinçten sokaklara döküldü. Tüm gözler minarelere çevrildi ve ilk ezan sesi beklenmeye başlandı. Halk sevinçten çılgına döndü. Gözyaşları tüm Türkiyer17;de sel olup aktı.
O gün ne olduğunu ayrıntılı anlatacağım. Ama önce, o günlere nasıl gelindiğine bir bakalım.
Diyanet İşleri Başkanlığı, 18 Temmuz 1932 tarih ve 636 sayılı genelge ile, ezan ve kametin birkaç ay içinde Türkçe okunacağını bildirdi.
İşte o Türkçe ezan ...
Aralarında Hafız Burhan, Sadettin Kaynak, Hafız Nuri gibi isimlerin bulunduğu komisyonun çevirisini yaptığı "Türkçe ezan" metni şöyleydi:
r16;r16;Allah uludur, Allah uludur
Şüphesiz bilirim, bildiririm
Allahr17;dan başka yoktur tapacak.
Şüphesiz bilirim, bildiririm
Tanrır17;nın elçisidir Muhammed.
Haydin namaza, haydin namaza
Haydin felâha, haydin felâha
Allah uludur, Allah uludur
Allahr17;dan başka yoktur tapacak.r17;r17;
Ezanın Türkçer17;ye çevrilmeyen tek kelimesi "felâh" oldu. Sebebi, halkın r16;r16;felahr17;r17; kelimesinin r16;r16;kurtuluşr17;r17; anlamına geldiğini bilmemesini sağlamak ve r16;r16;haydin kurtuluşar17;r17; mânâsına gelecek bir çağrıda bulunmamaktı.
Yasanın 17 Haziran 1950 tarihli resmi gazetede yayınlandığı gün, aynı zamanda Ramazan ayının da ilk günüydü. Bu durum halktaki duygu yoğunluğunu daha da artırdı.
O gün Türkiyer17;nin dört bir yanında yaşananlar, başlı başına ansiklopedik bir kitap olur. O gün Türkiyer17;nin dört bir yanında, cami sayısınca bir sevinç yumağı, insan sayısınca mutluluktan ağlayan bir yürek vardı.
Fethullah Gülen o günleri anlatırken şunları söyler: r16;r16;Ben o zaman Erzurum'daydım. Ekin mevsimiydi. 1950'nin Ramazan ayı idi. Vakit ikindi vaktiydi. İnsanlar kurbanlıkları hazırladı. Müezzin efendi minareye çıktı. Müezzin "Allahü Ekber" deyince öyle bir bağırıştılar ki, millet sevincinden hıçkırıklara boğuldu. Ardından kurbanlar kesildi.r17;r17;
Antalya Aksekili işadamı Ali Katırcıoğlu; r16;r16;Bir cuma günü idi, ikindi kılıyordum, ilan ettiler r16;bugün ezan okunacak' diye. Herkes sokaklara döküldü. O cuma günü Allahü Ekber, Allahü Ekber diye duyduğum o ilk ezanı asla unutamıyorum. Demokratikleşme dediniz de, benim için en büyük demokratikleşme işte o ezandır" der.
O gün İstanbulr17;da neler olduğunu, aynı günlerde Eyüpr17;te asker olan babamdan dinlemiştim. Ezanın orijinal haliyle okunacağını haber alan İstanbulluların Eyüp Camii avlusunu doldurduğunu ve herkesin ezanı dinlemek için gözlerini minareye diktiğini söylemişti. Minareden, r16;r16;Allahü Ekber, Allahü Ekberr17;r17; sesleri yükselmeye başladığı andan itibaren, insanların sevinçten kendilerini yerlere attığını, ezanların bitişini müteakip de, kurbanların kesildiğini söylemişti.
O gün Erzurumr17;un bir başka yerinde yaşananları Mehmet Kırkıncı şöyle anlatılır: "Erzurum halkı ikindi vaktinden itibaren ezanın aslıyla okunacağını haber aldı. Bütün halk sokaklara döküldü. Bir bayram havası yaşanıyordu. Herkes kurban keseceği ne varsa alıp, Tebriz Kapı mevkiinden Lâlâ Paşa Camii'ne kadar dizildi. Minarelerden Ezan-ı Muhammedi okunmaya başladığı an, herkes sonsuz bir sevince gark oldu. Müftü Solakzade Sadık Efendi, r16;'Ya Rabbi! Ölmeden önce bize bu günleri gösterdinr17;r17; diye hıçkırıklar halinde ağlamaya başladı..
TAM 55 yıl önce , yani 16 Haziran 1950 de, 1933 yılından beri Türkçe olarak okutulan ezanın Arapça orijinal haliyle okunabilmesine imkan sağlayan kanun Meclis'te kabul edildi.
Meclis'in aldığı karar radyolardan ilan edilince, Türkiye'nin dört bir yanında halk sevinçten sokaklara döküldü. Tüm gözler minarelere çevrildi ve ilk ezan sesi beklenmeye başlandı. Halk sevinçten çılgına döndü. Gözyaşları tüm Türkiye'de sel olup aktı.
O gün ne olduğunu ayrıntılı anlatacağım. Ama önce, o günlere nasıl gelindiğine bir bakalım.
Diyanet İşleri Başkanlığı, 18 Temmuz 1932 tarih ve 636 sayılı genelgeyle, ezan ve kametin birkaç ay içinde Türkçe okunacağını bildirdi.
İşte o Türkçe ezan ... Aralarında Hafız Burhan, Sadettin Kaynak, Hafız Nuri gibi isimlerin bulunduğu komisyonun çevirisini yaptığı "Türkçe ezan" metni şöyleydi:
"Tanrı uludur, Tanrı uludur
Şüphesiz bilirim, bildiririm
Tanrı'dan başka yoktur tapacak.
Şüphesiz bilirim, bildiririm
Tanrı'nın elçisidir Muhammed.
Haydin namaza, haydin namaza
Haydin felâha, haydin felâha
Tanrı uludur, Tanrı uludur
Tanrı'dan başka yoktur tapacak."
Ezanın Türkçe'ye çevrilmeyen tek kelimesi felâh oldu. Sebebi, halkın felah kelimesinin kurtuluş anlamına geldiğini bilmemesini sağlamak ve haydin kurtuluşa mânâsına gelecek bir çağrıda bulunmamaktı.
CHP de destekledi ...
16 Haziran 1950 günü toplanan TBMM, 5665 sayılı yasayla ezanın orijinal halde okunmasını serbest bıraktı. Yasaya, zamanın CHP grubu da karşı gelmedi. CHP grubu adına konuşan Cemal Reşit Eyüboğlu, orijinal ezan lehinde görüş beyan etti.
Yasanın 17 Haziran 1950 tarihli resmi gazetede yayınlandığı gün, aynı zamanda Ramazan ayının da ilk günüydü. Bu durum halktaki duygu yoğunluğunu daha da artırdı.
O gün Türkiye'nin dört bir yanında yaşananlar, başlı başına ansiklopedik bir kitap olur. O gün Türkiye'nin dört bir yanında, cami sayısınca bir sevinç yumağı, insan sayısınca mutluluktan ağlayan bir yürek vardı.
Fethullah Gülen o günleri anlatırken şunları söyler: ''Ben o zaman Erzurum'daydım. Ekin mevsimiydi. 1950'nin Ramazan ayı idi. Vakit ikindi vaktiydi. İnsanlar kurbanlıkları hazırladı. Müezzin efendi minareye çıktı. Müezzin Allahü Ekber deyince öyle bir bağırıştılar ki, millet sevincinden hıçkırıklara boğuldu. Ardından kurbanlar kesildi''
Antalya Aksekili işadamı Ali Katırcıoğlu, ''Bir *****a günü idi, ikindi kılıyordum, ilan ettiler bugün ezan okunacak diye. Herkes sokaklara döküldü. O *****a günü Allahü Ekber, Allahü Ekber diye duyduğum o ilk ezanı asla unutamıyorum.
Demokratikleşme dediniz de, benim için en büyük demokratikleşme işte o ezandır" der.
O gün İstanbul'da neler olduğunu, aynı günlerde Eyüp'te asker olan babamdan dinlemiştim. Ezanın orijinal haliyle okunacağını haber alan İstanbulluların Eyüp Camii avlusunu doldurduğunu ve herkesin ezanı dinlemek için gözlerini minareye diktiğini söylemişti. Minareden, Allahü Ekber, Allahü Ekber sesleri yükselmeye başladığı andan itibaren, insanların sevinçten kendilerini yerlere attığını, ezanların bitişini müteakip de, kurbanların kesildiğini söylemişti.
O gün Erzurum'un bir başka yerinde yaşananları Mehmet Kırkıncı şöyle anlatılır: "Erzurum halkı ikindi vaktinden itibaren ezanın aslıyla okunacağını haber aldı. Halk sokaklara döküldü. Bir bayram havası yaşanıyordu. Herkes kurban keseceği ne varsa alıp, Tebriz Kapı mevkiinden Lâlâ Paşa Camii'ne kadar dizildi. Minarelerden Ezan-ı Muhammedi okunmaya başladığı an, herkes sonsuz bir sevince gark oldu. Müftü Solakzade Sadık Efendi, Ya Rabbi! Ölmeden önce bize bu günleri gösterdin diye hıçkırıklar halinde ağlamaya başladı"
CHP'ye sesleniyorum ...
ERZURUM'dan neden iki örnek verdiğimi sanıyorum anladınız. Birkaç gün önce bu şehrimizde, insanlık tarihine utanç vesikası olarak geçecek bir olay yaşandı. Başörtülü bir anne, başı açık kız evladının mezuniyet törenine giremedi. Aslında bu, Türkiye'nin dört bir yanında yaşanan örneklerden sadece biriydi.
Bu vesileyle CHP'ye ve onun Sayın Genel Başkanı Deniz Baykal'a seslenmek istiyorum. Ezanın orijinal haliyle okunmasına o günkü CHP nasıl destek verdiyse, her ne şekilde bir formül bulunacaksa, giderek tadı kaçmaya başlayan şu başörtüsü sorununu da bir mutabakatla aşmaya çalışın.
Gözü yaşlı anaların, hem de kendi vatanlarında tartaklanması hayra alamet değil. Çözün şu sorunu ... hayat,yaşadığın kadarıyla senindir.
ben bilirim yurt disinda kaldim icin ezan sesinin hasretini
alismisim o kiliseden gelen can sesine ama kabullenemiyorum duyunca kalbim ezan sesini dinlemek ister
her sene nezaman kapikule ye varsam ezan sesini duydumda anlatilamaz bi sevinc ve mutlulukdan doluyorumASLIMI SORARSAN BANA TÜRKMEN DERLER
KARACAKURTTUR SOYUM KÖYÜME KIRAN DERLER...
| 
| 
Genel
Anasayfa
İlçemiz Mucur
İlimiz Kırşehir
Eğlence
Üyeler
İletişim
